Ja, maar niet helemaal

Als expert in hoogbegaafdheid heb ik ook gewoon werk te doen dat me een pak minder ligt.

Praktijkruimtes zoeken.
Boekhouding op orde houden.
Langetermijnplannen maken, concretiseren en volhouden.
En ja: marketing.

Want er is nu eenmaal geen praktijk, workshop of aanbod zonder zichtbaarheid. Dus voorlopig heb ik me ook maar te begeven in die bedachte wereld van algoritmes, beelden en slagzinnen.

Eerlijk? Het boeit me zelden.
En inspiratie vind ik daar al helemaal niet vanzelf.

Af en toe kijk ik hoe anderen dat aanpakken. En telkens merk ik opnieuw hoe weinig plek er online eigenlijk is voor nuance. Of dan lees je iets voor de honderdste keer en wil je graag eens iets anders.

Zodra je iets online zet dat een beetje “pakt”, wordt het meestal ook meteen smaller. Slogans werken. Korte zinnen werken. Stevige uitspraken werken. Maar net daar wringt het voor mij vaak.

Want het klopt zelden helemaal.
Er is bijna altijd nog een nuance.
Een tegenbeweging.
Een andere context.
Of gewoon ook het omgekeerde, dat óók waar kan zijn.

Een hoogbegaafde jongen van zes zei ooit op zowat elke vraag:
“Ja, maar niet helemaal.”

Misschien is dat nog steeds een van de eerlijkste samenvattingen van hoe ik naar de wereld kijk.

Dus bij deze, een soort disclaimer:
niet alles wat ik post, vangt volledig wat ik bedoel.
Maar ik post het toch. Omdat wissen nog altijd makkelijker is dan zichtbaar zijn, en ik dat eerste al voldoende beheers.

Ja, maar niet helemaal.
Dat lijkt me voorlopig een behoorlijk werkbare marketingstrategie.